Het beloofde een rustige zaterdagnamiddag te worden in Beerse. Tot de woeste beren van heren 1 om stipt zes uur het veld betraden, luidkeels aangemoedigd door de uitzinnige menigte op de supportersbanken. Reeds in de opwarming bleek dat onze helden in supervorm waren. Het inslagen moest door de scheidsrechter bijna vroegtijdig worden afgebroken omdat het veld door de vele putten anders niet bespeelbaar zou zijn.

Bij het eerste fluitsignaal waren de twijfels nochtans groot; kon deze talentrijke ploeg nog eens aanknopen met de overwinning na de vorige 2 nederlagen? Werden supertalenten Meuris, Ceusters en Meskens R. niet te hard gemist om een topploeg als VC Herenthout te verslaan?... Die twijfels werden aanvankelijk niet van tafel geveegd, een te hoge individuele foutenlast en een hoog scoringspercentage bij de tegenstanders zorgde ervoor dat het eerste couplet werd binnengehaald door VC Herenthout, 22-25.

Zoals het een kampioenenploeg betaamt begonnen de heren van Beerse met evenveel enthousiasme aan de tweede set. Geen wijzigingen in de opstelling maar meer overtuiging in het spel zorgde ervoor dat Beerse meteen een mooie puntenkloof uitbouwde. De spelers van herenthout wisten niet wat hen overkwam, bij een van de pamperwissels aangevraagd door het herenthoutse kamp werd er dan maar beslist om toch maar wat spanning in de match te houden, kwestie van de supporters gelukkig te houden. De 2^e set werd bijgevolg gewonnen door de Beerse toppers met 27-25

De overmacht verdween in set 3, Herenthout kwam sterker voor de dag en te veel persoonlijke fouten aan de kant van Beerse zorgden voor een evenwichtig wedstrijdverloop. De supporters die uit alle uithoeken van België kwamen kregen waar van hun geld. Commotie alom toen bij een 27-27 stand, van den Heuvel - die een sterke match speelde - na een blok fout landde en de ligamenten in zijn enkel scheurde. Aangezien er geen receptie-hoek spelers meer op de bank zaten en alle wissels opgebruikt waren leek het verdere verloop van de wedstrijd wat onduidelijk. Na een korte pauze voor de eerste zorgen voor van den Heuvel mocht uiteindelijk zwarte parel Meskens L. invallen. Onze sterrenploeg speelde met nog meer enthousiasme en overgave waardoor de volgende 2 punten en daarmee ook de 3^e set vlot werden binnengehaald.

Set 4 dan, onze toppers begonnen aan een moeilijke opdracht aangezien ze genoodzaakt waren om met 3 middenmannen te spelen. De kreten van de opeengepakte supporters schalden door de zaal als nooit tevoren. Iedereen speelde de ziel uit zijn lijf, libero Vanhengel die wat op niveau begon te spelen. Passeur Jongmans die ragfijne passen afleverde aan zijn aanvallers. Middenmannen Jacobin en Meskens die schijnbaar om ter meeste ‘plussen’ wilden halen op het scoutingsverslag. Opposite van den Langenberg die erdoor kwam na een moeilijke wedstrijd. Supersub Swannet die het luxeprobleem binnen de ploeg nog maar eens aantoonde. En uiteraard spaar ik het beste voor laatst; Wynen die zo mogelijk nog beter speelde op de hoek-receptie positie dan in het midden, en Gils die een enorm sterke match speelde, de ploeg op moeilijke momenten rechthield en bij deze door mij genomineerd wordt voor ‘man van de match’. Set 4 werd na een spannend slot met 25-23 gewonnen. Superlatieven schieten mij tekort om deze prestatie te beschrijven. Hopelijk zijn we vertrokken voor een mooie reeks.

We wensen van den Heuvel Bart nog een spoedig herstel!